నా అంతరంగము

అనుకరించనెపుడునన్యులెవరినైన

ఆశ్రయించనెపుడు నన్యజనుల

చిత్తానశివుడుండచింతేమియుండును

జగదాంబుచూపెడుజాలిచాలు

మాధవుడెప్పుడుమాతోడునీడగా

కనురెప్పలట్లుగాకాచియుండు

వలెలాంబతల్లియె వరవృష్టికురిపించి

వర్ధిష్ణువైనట్లువరములొసగె

ఎల్లలేలేనట్టియిలవేల్పుయెల్లమ్మ

కామితార్థమొసగుకల్పవల్లి

అమ్మనాన్నలెపుడునాశిస్సులందించ

కొరతలేమియుండుకొత్తగాను

నలువరాసినంత నాణ్యంపురాతను

నమ్మినట్టివాడునాగరాజు

(రచన:-విద్వాన్ గొల్లాపిన్నినాగరాజశాస్త్రి)