అంబరమణి

అంబరమణియైన యాదిత్యుడరుదెంచె

గగనమండలమంత గర్వపడగ

తెల్లబోయెనరునితెలివిలా ఫ్రాక్దిశ

కనుపట్టె మనకంత కనుల ముందు

ఏడుగుర్రాలతో యేతేరె రథమంత

ఒంటిచక్రమనుట వోటిమాట

కాటుక చీకటి గజగజా వణకుతూ

పరుగెత్తి పరుగెత్తి పారిపోయె

ఆ.వే అతడు లేక జగతి కస్తిత్వమేలేదు

అర్క డనెడి పేరుయాప్తుడితడు

వంద నమ్ము సేయ వరమిచ్చు

 దేవుడు

చారు శీలు డనగ ఛాయపతియె

(రచన:--విద్వాన్ గొల్లాపిన్ని నాగరాజశాస్త్రీ)

ఆదిత్యడొనగూర్చు నాయురాగ్యములెల్ల

వందనాలొనర్చగా వరములొసగు

ఆరోగ్య భాగ్యాలుననీశంబుమనకిచ్చు

ఆత్మీయ మిత్రుండననిశంబు మనకెంతో

ఉనికిలేనిమనకునూతమొసగి

వెలుగులీనునతడు వెలిగించు జగతి

పాడిపంటల నిచ్చి భాగ్యమొసగు 

గాయత్రి మాతయై కరుణించి కాపాడు

ఆ.వే.అదితి పుత్రు డితడు నాత్మీయ మిత్రుడు

అతడు లేక మేము యసలు లేము

తిమర సంహరుండు దినకరుడితడయ్య

వందనాలు సూర్య వరమ నిమ్ము

(రచన:--విద్వాన్ గొల్లాపిన్ని నాగరాజ శాస్త్రి)

ఆత్మీయ భావంబు నాదిత్యుడేచూపు

ఇంతకన్నమనకు హితులు లేరు

ఉర్విజనులకెల్ల నుత్తమమిత్రుండు

భానుమూర్తెమనకు బంధువయ్య

పగలురాత్రులనిచ్చి పాడిపంటలనిచ్చి

ఎండవానలనిచ్చి యేలుకొనును

వందనీయుడతడు వరమిచ్చు మనకంత

వందనప్రియిడాయె వసుధలోన

ఆరోగ్యమొనగూర్చి నాహారమందించి

నఖిలమ్ము సమకూర్చు నాప్తసఖుడు

అర్ఘ్యమర్పించ నానంద పడునట్టి

గాయత్రి మంత్రార్థ కర్మసాక్షి

ఆనంద మందించి నారోగ్య మొనగూర్చు

సూరిజనులపాలి సూర్యుడతడు

ఆ.వె. అదితి పుత్రుడతడు నానంద సంధాయి

కాశ్య పేయు డతడు జ్ఞాన దాత

సకల జనుల కతడు సన్మిత్రు డతదయ్య

వందనాలు వేల వంద నాలు

(రచన:౼విద్వాన్ గొల్లాపిన్ని నాగరాజశాస్త్రి)